العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

426

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

خود توكل مىكنند . در جاى ديگرى فرمود : آنها جوان مردانى بودند كه بخداى خود ايمان آوردند و ما هم بر هدايت آنها افزوديم ، در آيه‌اى ديگر فرمود : كسانى كه راه هدايت را پيدا كردند بر هدايت آنها افزوده مىگردد ، و خداوند به آنان تقوى و پرهيزكارى عنايت مىكند . در آيه ديگرى فرمود : آن خدائى است كه آرامش بر دل‌هاى مؤمنان فرود مىآورد تا بر ايمانشان بيفزايد ، و اگر همه در ايمان با هم مساوى بودند كسى را بر كسى فضيلت و برترى نبود ، با ايمان كامل مؤمنان وارد بهشت مىگردند و به درجات آن نائل مىشوند . اگر كسانى ايمان آنها ناقص باشد و يا ايمان خود را از دست بدهند وارد دوزخ مىشوند ، كسانى كه در ايمان سابقه دارند بر ديگران برترى پيدا مىكنند ، خداوند در قرآنش فرموده : آنها كه سبقت گرفتند و زودتر از همه ايمان آوردند مقرب مىباشند . در آيه‌اى ديگر مىفرمايد : كسانى كه از مهاجران و انصار كه سابقه ايمان دارند بر ديگران فضيلت دارند و بعد آنهائى كه از آنها پيروى كردند داراى فضيلت هستند ، در آيه ديگرى فرموده : پيامبران بعضى بر بعضى فضيلت دارند ، بعضى از آنها با خداوند هم سخن شدند ، و گروهى به مقام بالاتر رسيدند ، ما به عيسى بن مريم آيات روشن داديم ، و او را به روح القدس تاييد كرديم . در آيه‌اى مىفرمايد ما بعضى از پيامبران را بر بعضى ديگر برترى داديم ، و به داود زبور را عطا كرديم ، و نيز فرمود : بنگر ما چگونه گروهى را بر گروه ديگر فضيلت بخشيديم ، و در آخرت هم درجات و مراتب بزرگى هست كه با فضيلت و برترى از يك ديگر به آن خواهند رسيد . در جاى ديگرى فرمود : آنها در نزد خداوند درجات متفاوتى خواهند داشت ، و خداوند به آنچه انجام مىدهد آگاهى دارد ، خداى سبحان فرمود : خدا به هر صاحب فضلى جزاى او را مىدهد .